گالری نقاشی مریم بانو

خطوط نازک و هماهنگی در نقاشی کودک نشان دهنده سازگاری کودک است. 

خطوط کوچک و فشرده نشانه ناراحتی درونی کودک است. 

خطوط مارپیچ نشانه پرخاشگری در کودک است. 

خطوط نازک و ملایم احساسات عاطفی کودک را می سازد. 

خطوط کوتاه نشانه خجالتی بودن است. 

خطوط کمرنگ کمبود جوش و خروش در کودک  را میرساند. غالبا بیان کننده کمرویی و اضطزاب و پریشانی است. البته گاهی احساسات و معنویت را نشان میدهد. 

خطوط پررنگ نشانه خشونت و گاهی واکنشی در برابر ترس از ناتوانی، اضطراب و پریشانی است. 

خطوط معمولی امنیت و سازگاری را نشان میدهد. 

خط خطی کردن چهره ای که کشیده به معنای محو عامل ترس است.

اگر کودک مرتبا نقاشی کتد و پاک کند نشانه ترس و اضطراب درونی اوست.

مفهوم فضا:

اگر در صفحه نقاشی بیشتر از نصف صفحه خالی بماند و نقاشی کوچک باشد، نشانه اعتماد بنفس پایین کودک است.

استفاده از فضای بالای صفحه به معنای آرمان گرایی و رویاپردازی کودک است.

استفاده از فضای پایین صفحه به معنای افسردگی است.

استفاده از راست صفحه به معنای نگاه به آینده است و استفاده از سمت چپ به معنی واپس گرایی و بارگشت به گذشته است.

مفهوم شکل ها:

در مورد نقاشی آدمک، سر بزرگتر از بدن نشانه ناسازگاری کودک است. سر به تنهایی بدون بدن نشانه اضطزاب است. کشیدن آدمک کوچک که در کنار کاغذ رسم شود به معنای کم رویی است. چشم های درشت که وسط آنها نقطه گذاشته شود بیانگر ترس است.

حذف خواهر یا برادر در نقاشی به معنای حسادت به آنهاست. خورشید در نقاشی به معنای پدر است. خورشید با چشم و ابرو نشان دهنده رابطه خوب با پدر است و خورشید سیاه نشانه تیرگی رابطه با پدر است.

در مورد نقاشی خانه اگر در و پنجره برای خانه نباشد، نشانه وابستگی شدید به مادر است. کشیدن نقاشی خانه با دودکش و پنجره و پرده و آنتن نشانه روان سالم کودک است.

مفهوم رنگ ها:

استفاده از رنگهای سیاه و تیره به معنای ترس و اضطراب و غم و نا امیدی است. رنگ قهوه ای به معنای مقابله با فشار والدین برای نظافت است. رنگ بنفش به معنای تمایل به مخالفت است و استفاده مداوم از این رنگ به معنای اضطراب است. رتگ آبی نشان دهنده صلح و آرامش و تسلیم و درون گرایی است. رنگ سبز نشانه نیاز به جلب توجه و میل به محبوبیت و گرایش به ارتباط و پایداری و سرسختی است. رنگ قرمز نیاز به حرکت و برون گرایی و عمل را نشان می دهد. رنگ زرد نشانه شادی و خوش بینی و میل به مشارکت است. رنگ پرنقالی نشانه نشاط و پویایی و میل به کامیابی است. رنگ صورتی صلج و تعادل را نشان میدهد.

تعداد رنگهای زیاد در نقاشی نشانه سازگاری است و 1-2 رنگ در نقاشی نشانه گوشه گیری و انزوا است. فقدان رنگ در نقاشی گویای خلا عاطفی و یا دلیلی برای گرایش های ضد اجتماعی است.

توجه داشته باشید که مطالب گفته شده هیچ یک واقع نمایی دقیق ندارند و فقط می توانند قرینه ای برای وجود نشانه ها باشند.