کمپوزیسیون چیست؟

 

کمپوزیسیون به معنی ترکیب بندی است و عبارتست از چگونگی قرار گرفتن عناصر موجود در صحنه از جمله دکورها، اشیا، نور، رنگ ها و شخصیت ها در کنار یکدیگر.

کمپوزیسیون در هنرهای گوناگون به معنای تنظیم جایگاه اجزای یک اثر است که هنرمند برای ایجاد وحدت و تناسب بین بخشهای مختلف اثر خود بکار میبرد. برای مثال یک شهر، یک اثر نقاشی، یک اثر معماری و .... دارای ترکیب بندی های متفاوت ویژه ای هستند که هنرمند برگزیده است تعادل و تقارن و ریتم از عواملی هستند که در کمپوزوسیون به آنها توجه می شود.

ترکیب بندی هر قاب باید همچون هر اثر نقاشی در قالب شکل ها، خطوط، رنگها، بافت، نور، توازن و هماهنگی ارزیابی شود. ترکیب بندی مطلوب میتواند بر دو بعدی بودن فایق آید  و به تصویر عمق دهد و مهم تر از همه، توجه بیننده را به عملکرد های پس زمینه، میان زمینه و پیش زمینه جلب کند.

ترکیب بندی مطلوب عناصر با اهمیت درون قاب را به تماشاگر کوشزد میکند و همچنین به تشدید بار احساسی نما کمک میکند.

ترکیب بندی زیر مجموعه ای از ساختار در یک اثر هنری می باشد. ساختار متشکل از ترکیب بندی فون، پلان ها، نقطه طلایی و .... و درست به هم ربط دادن این عوامل میباشد که حرکت موسیقیاییه زیبایی رو به اثر هنری شما میده. اگر یک اثر هنری دارای ساختاری مناسب نباشه در واقع نمیشه به اون اثر گفت اثر هنری. میشه گفت تمرین. میشه گفت یه کار بازاری. برای کارهای کلاسیک نیز اگر هنرمند عکسی را دید که ساختار درستی نداره، وظیفه دارخکه با قلم و اطلاعات هنری خودش در عکس تغییراتی بده تا یک اثر هنری درست و زیبا خلق کنه.

وجود ترکیب بندی و ساختار درست در یک اثر هنری باعث میشه تا هنرمند حرکت چشم بیننده ی تابلوی نقاشی رو کنترل کنه و در واقع چرخش چشم بیننده با قلم هنرمند هدایت بشه.

 

ادامه نوشته

مینیاتور چیست؟

مینیاتور در لغت به معنای کوچکتر نشان دادن است. این کلمه در اصل یک لغت خارجی است و نیممه اول قرن حاضر در زبان فارسی امروز مصطلح گردید که در معنای واقعی به مینیاتورهای ایرانی یا کشورهای دیگر منحصر نمی شود، بلکه هر شئ هنری ظریف و ریز که به هر سبک و شیوه ای ساخته شده باشد، مینیاتور گفته می شود. در حال حاضر در ایران به نقاشی های ایرانی، چه قدیمی و چه جدید که از سبک و روش غربی پیروی نکرده و دارای خصوصیات نقاشی سنتی باشد، مینیاتور می گویند و این موضوع بصورت یک غلط مصطلح پذیرفته شده است. 

نگارگری یعنی نقاشی اصیل ایرانی. نگارگری ما برگرفته از هنر شرقی است. ما و چینی ها موضوعاتی را در نقاشی از هم اقتباس کردیم. زمانی که نقاشی در ایران رایج شد چون کشیدن چیزی عین واقعیت ، توهین به خلقت محسوب میشد، با الهام از طبیعت و تلفیق آن با فکرشان به ایجاد اثر پرداختنی که در نتیجه نگارگری که نقاشی ویژه ایرانیان است، بوجود آمد. و به همین دلیل است که در نگارگری اغراق و مبالغه فراوان دیده میشود. 

استفاده نکردن از پرسپکتیو و همچنین استفاده نکردن از رنگهای ترکیبی از خصوصیات نگارگری است که البته استاد "محمود فرشچیان" این قانون را به هم زده و یک نقاشی ایرانی را بوجود آورده که در آن رنگها ترکیبی هستند و در آن پرسپکتیو و آناتومی را میتوان دید. 

یکی دیگر از خصوصیات نگارگری این است که در نقاشی همه انسانها در نور کامل و مطلق قرار دارند و تیرگی و سیاهی و سایه وجود ندارد. و طبیعت نیز همیشه بهارگونه است و معمولا خزان و سیاهی و .... در نقاشی مینیاتور دیده نمی شود.

ادامه نوشته