تصویر مرتبط

مشخصات تابلو
نقاشی شده :  1665
ارتفاع:   44.50 سانتی متر
پهنا:  39 سانتی متر
موضوع :  چهره
نقاش: یوهانس ورمیر
دختری با گوشواره مروارید از آثار برجسته نقاش هلندی یوهانس ورمیر (1632-1675 میلادی) است که به تنهایی یکی از پایه های ثابت دوران طلایی هنر در هلند قرن هفدهم میلادی است.

 

اکثر آثار ورمر پرتره‌هایی بود از طبقه معمولی و بورژوا در حین انجام کار یا زندگی روزمره که در میان بیش از ۴۰ اثر این نقاش هلندی، «دختری با گوشواره مروارید» تنها اثری است که با دیدی کلی شکل گرفته‌است و هیچ گونه توجهی به حرفه، مکان و زمان در سیماشناسی مدل نشده‌است. نکته دیگری که برای تقریباً ۳۰۰ سال هنوز هم در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، خودِ دختر جوانی است که از پس شانه‌اش به روبه‌رو نگاه می‌کند. در پس زمینه‌ای تیره، مبهم و با پوششی نامتعارف، این دختر جوان در هیچ محیط از پیش تعیین شده‌ای جای نمی‌گیرد.

حدس‌ها برای شناسایی این دختر بسیار گسترده بوده و همه آنها به علت عدم وجود مشخصه‌ای ویژه در صورت، لباس یا حتی محیط، در حد حدس و گمان باقی‌مانده‌است. از این میان می‌توان به ماریا ورمر (دختر بزرگ یوهانس)، مدلینا ون روبژون (دختر دوست و حامی یوهانس، پیتر ون روبژون) و مدل گمنامی که در خانه ورمر به عنوان پیشخدمت کار می‌کرد، اشاره کرد. جدای از همهٔ این تفاسیر، این اثر از معدود آثاری است که الهام بخش بسیاری از نویسندگان، نقاشان و فیلمسازان در قرنها بعد از شکل گیریش بوده‌است.

هم‌اکنون این اثر در موزه مائریتشویس در شهر لاهه نگهداری می‌شود.

دختری با گوشواره های مروارید یکی از 40 تصویری است که ورمیر از چهره زنان نقاشی کرده است. چیزی که از تابلوهای ورمیر برداشت می شود علاقه او به زنان در نقش های اجتماعی است. می توان استدلال کرد که ورمیر برای نقش زنان در حفظ آرمان هایش در زندگی ارزش قائل است. بنا بر این زنان نقش محوری در حفظ ارزش های سنتی و اخلاقی، در بین نسل ها دارند.
ورمیر تصویر زنان را در حالت تفکر و سکوت شرح می دهد.
در این تصویر، بیننده درگیر موضوع و باورهایی آن دوران می شود زیرا تصویر صورت تمام رخ نیست.
این تابلو در سال 1994 بازسازی و تعمیر شد که با دستکاری لعاب زرد نقاشی تغییر کرد در حالیکه تا پیش از این رنگ تغییر نکرده بود. ورمیر از رنگ های براق و روشن زیادی برای به تصویر کشیدن این دختر استفاده کرده بود.
شالی که این دختر در تابلو بر سر کرده است، یکی از پارچه های معروف آن دوران است که به طور ماهرانه بروی سر بسته شده است و یکی از روش های هنرمندان برای نشان دادن مهارت نقاشی هایشان است.
همچنین این سربند نشان از تأثیر کشورهای دیگر برروی برده هایی که به هلند برای کار کردن می آمدند دارد که محصولاتی را با خود به همراه می آوردند.
به گفته رامبراند نقاش معروف در سال های 1630، این احتمال وجود دارد که ورمیر از آثارش الهام گرفته است.
اعتقاد بر این است که ورمیر بعد از مرگش حداقل دو تصویر صورت و لیستی از املاک و دارایی هایش باقی مانده است و این احتمال می رود که یکی از این دو چهره تابلو دختری با گوشواره های مروارید باشد.
ورمیر در این تابلو از سنت های هلندی نیز بهره برده است به این صورت که پس زمینه تیره تابلو اجازه می دهد این هنرمند تصویری سه بعدی از موضوع تیره و روشن بوجود آورد.پس زمینه تره به نقاش اجازه مانور زیاد در ارائه تکنیک و آزادی در پردازش تضاد نور می دهد.
تاریخ نویسان هنر کشف کرده اند که ورمیر از رنگ اکر سبز به عنوان لایه زیرین نقاشی استفاده کرده است .
این نقاشی به " مونالیزای شمالی " نیز معروف است.